บทที่ 89 “ข้ารักเจ้า…”

“ท่านประมุขปลอดภัยแล้ว ฮูหยินก็เช่นกัน”

“น่ายินดียิ่งนัก”

“แต่นี่ก็สามวันสามคืนแล้ว เหตุใดท่านประมุขและฮูหยินยังไม่ฟื้นอีก”

“ปลอดภัยก็นับว่าดีแล้ว…”

เสียงสนทนารอบด้านดังแว่วเข้ามาเป็นระยะ คล้ายลอยผ่านม่านหมอกหนา ก่อนจะค่อย ๆ ชัดเจนขึ้นทีละนิด

บนเตียงกว้าง ฉางซีนอนนิ่งอยู่ ร่างกายยังอ่อนล้า ทว่าสติค่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ